
«ආදරය කියන්නේ ලස්සන රැවටීමක්... ආයේ කවදාවත්ම මගේ හදවතට වෙන කෙනෙක්ට ළං වෙන්න ඉඩ දෙන්නේ නැහැ...»
අතීතයේ දැනුණු ඒ තදබල වේදනාවත් එක්ක මම මටම කොපමණ වාරයක් එහෙම පොරොන්දු වුණාද? හදවතේ දොරටු සදහටම වසා දාලා,
තනිකම විතරක් තුරුලු කරගෙන ජීවත් වෙන්නයි මම උත්සාහ කළේ. හැමෝම මාව දාලා යයි කියන බිය මගේ හිතේ හැමදාම බරක් වගේ තිබුණා.
ඒත්... ඒ හැම බියක්ම, සැකයක්ම සුළඟක පාවලා යවන්නයි නෙතූ මගේ ජීවිතයට ආවේ.
මුලදී මම නෙතූගෙන් දුරස් වෙන්න උත්සාහ කළා. මගේ හිත රිදෙයි කියන බිය නිසාම මම එයාට ළං වෙන්න බය වුණා. ඒත්, නෙතූගේ ඒ අහිංසක සිනාව, මාව තේරුම් ගන්න එයා දැක්වූ උත්සාහය, මගේ හදවතේ ඉබි යතුරු දාලා තිබුණු දොරටු කිසිම බලහත්කාරයක් නැතුව හෙමින් සීරුවේ විවර කරගත්තා.
අද මට හිතෙනවා... අතීතයේ මම ඒ තරම් රැවටුණේ නැත්නම්, අද නෙතූ මගේ ජීවිතයට ගෙනෙන මේ තරම් ලස්සන සතුටක වටිනාම මට කවදාවත් තේරුම් ගන්න ලැබෙන්නේ නැහැ කියලා.
සැකයෙන් පිරුණු මගේ හදවත ආදරයෙන් පුරවපු, මගේ අඳුරු ලෝකයේ පහන් ටැඹ වුණු නෙතූ... අද මගේ ජීවිතයේ හැම හුස්මක්ම රැඳී තියෙන්නේ ඔයා වෙනුවෙන්. මම ආදරෙයි, මගේ නෙතූට... අමනාප නොවී, ජීවිතේ අවසාන වෙනකම්ම මගේ අතින් අල්ලන් ඉන්නවද?
— සචීගේ දිනපොතෙන්... 🤍✨
✍️ Sachi