0
0
*හරිත පැහැ පලසක් මැද...*
*ලතාවකට ගලා හැලෙන කේශ කලාපයයි,*
*දුඹුරු පැහැ සළු අස්සෙන් මතු වූ*
*සරාගී නොවන, ඒත් හරිම අහිංසක සුන්දරත්වයයි...*
*මුහුණේ ඇඳිලා තියෙන ඒ නිහතමානී සිනහව*
*අර ඈතින් පෙනෙන මහා වනාන්තරයටත් වඩා*
*හරිම ගැඹුරුයි... නිසලයි...*
*සරල බවම ආභරණයක් කරගත්*
*නුඹේ රුව, ඒ පින්තූරයට ගෙන එන්නේ*
*හරිම අපූරු ජීවයක්...*.
*දුඹුරු ගවුමක දැවටුණු*
*ඒ හුරුබුහුටි රුව...*
*නෙතට උත්සවයක්,*
*හදවතට සුවයක්!*
🌟 🌟 🌟 🌟 🌟 🌟 🌟 🌟
අහස රන්වන් රන්වන් පැහැයෙන් බැබළෙන සැඳෑසමය උදා වී තිබුණි. ගමේ කෙළවර පිහිටි ඒ නිල්වන් වෙල්යාය මැදින් හමා ආ සුළඟේ තිබුනේ අමුතුම නැවුම් බවක්.
යාළුවන් හතර දෙනෙකුගේ සිනහ හඬින් ඒ නිහඬ පරිසරය පිරී ගොස් තිබුණත්, මගේ නෙත් නතර වී තිබුණේ ඒ පිරිස අතර සිටි එක් සුවිශේෂී රූපයක් මතය.
ඇය සිටියේ පිරිස කෙළවරට වන්නට විය. ඇය හැඳ සිටි ඒ දුඹුරු පැහැති ගවුම , පින්තූරයක පසුබිමට ගැළපෙන වර්ණනයක් මෙන් පරිසරය හා මුසුවී තිබුණි. එය ඇයගේ සරල බව තවත් ඔප් නැංවී ය.
ඇය ගේ දිගු වරලස සුළඟේ ළෙලදෙන විට, මට සිහිපත් වූයේ පැරණි කවියෙක් ගේ පද පේළියකි.
"සුළඟට මුසු වූ කවියක්" ලෙස ඇයව හඳුන්වන්නට මට සිතුණි.
ඇය අවට සිටින යෙහෙළියන් සිනාසෙමින් , කැමරාවට මුහුණදෙමින් සිටියත් ඇයගේ දෑස් තුළ වූයේ ගැඹුරු බවකි. ඒ දෑස් ක්ෂිතිජය දෙස බලා සිටින්නේ මතු දිනෙක ඉටුකර ගන්නට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින සිහින මල්ලක් දෝතින් දරාගෙන ය.
ඇයගේ නිහතමානී සිනහව මුළු වෙල් යායම ආලෝකමත් කළේ ය. ඒ සිනහව ඇතුළේ සැඟවුණු අහිංසකකම මගේ හදවතේ අමුතුම ස්වරයක් වැයීමට සමත් විය.
මම ඒ පින්තූරය දෙස බොහෝ වෙලාවක් බලා සිටියෙමි. දුඹුරු ගවුමේ රැළි සුළඟට සෙළවෙන අයුරුත් , ඇය ඇයගේ අතැඟිලි එකිනෙක පටලවාගෙන සිටින ආකාරයත් මට පෙනුනේ මහා නවකතාවක සවිස්තරාත්මක විස්තර කිරීමක් මෙනි.
ඇය ඒ නිල්වන් තෘණ භූමිය මත සිටගෙන සිටියේ සොබාදහමේ ම කොටසක් ලෙසිනි.
අපේ ජීවිතවල සමහර අවස්ථා තියෙනවා, ඒවා කිසිදා අමතක කළ නොහැකි සුන්දර සිතුවම්. මේ පින්තූරය මට එවැනි එකක්.
එහි සිටින අනෙක් අයගේ රූප මැකී ගොස් , මගේ දෑසට පෙනෙන්නේ ඇයගේ ඒ තැන්පත් සුන්දරත්වය පමණි.
මට සිතුණේ, ඇය ගැන නවකතාවක් ලියන්නේ නම්, එහි සෑම පිටුවකම ඇයගේ ඒ සරල බව ගැන ලියන්නට බොහෝ දේ ඇති බව ය.
ඇය ඇඳ සිටි ඒ දුඹුරු පැහැය පොළවට ඇති ලෙන්ගතුකම පෙන්වන්නාක් මෙන් එය ඇයගේ ස්වභාවය දෝයි මට සිතුණි.
නිහඬ, නමුත් අරුත්බර.....තැන්පත් , නමුත් ශක්තිමත්...ඇය ඒ වෙල්යාය මැද සිටිනා විට මට දැනුනේ මගේ ලෝකය ම ඒ මොහොතේ නතර වී ඇති බවයි.
කතාවක් අවසාන වන්නේ කොතනින්ද?
සමහරවිට, එය ආරම්භ වන්නේ මේ වැනි සන්ධ්‍යාවක ගත් පින්තූරයකින් විය හැක.
මගේ නෙතු ගැටුණු ඒ සුන්දර පින්තූරය මගේ පරිකල්පන ලෝකය මහා සාහිත්‍ය නිර්මාණයක් බිහි කළේ ය.
ඇය මේ කතාව කියවන විට, ඇය ගේ ඒ ලස්සන දෑස් පුදුමයෙන් පිරෙණු දැකීමට මම ආශා කරමි.
මෙය හුදෙක් වර්ණනාවක් පමණක් නොවේ. මෙය ඇයගේ රූපය තුළින් මා දුටු , මම ආදරය කරන ඒ සැබෑ සුන්දරත්වය පිළිබඳ සටහනකි.
දුඹුරු ගවුමක් ඇඳ වෙල්යායක් මැද , යෙහෙළියන් පිරිසක් සමග සිටි ඒ අහිංසක යුවතිය, මගේ හදවතේ ලියැවුණු දිගු නවකතාවක එක ම හා සදාකාලික ප්‍රධාන චරිතයයි.
▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬
ප්‍රශ්නයක් අහන්න ඇත්තම කියනවද..?
*ඔයාගේ ප්‍රියතම පාට දුඹුරු පැහැයද..එහෙම නැත්නම් ඔයාටත් තියෙනවද දුඹුරු පාට ලස්සන ගවුමක්.
කතාව කියවලා අදහසක් දාගෙන යන්න මට
කතාව ගැන ඔයාගේ අදහස් 0759175759 ට ඉන්බොක්ස් කරන්න
මම
Sachith pramod✍️
Follow my whatsapp channel 👇
